Waarom ik (nog) geen marathon loop

Klik op Instagram een willekeurig profiel aan van een hardloper, dan zie je dat de meesten bezig zijn met een training voor een marathon dit jaar, hebben een of meerdere marathon(s) gelopen of zijn al zelfs bezig met plannen voor 2019 of 2020. Althans.. zo lijkt het! Er lijkt een nieuwe trend te zijn ontstaan om alsmaar langere afstanden te lopen. Eerlijk is eerlijk, ik moet toegeven dat de beelden van de NYC Marathon afgelopen 5 november mij de kriebels gaven, ook al is een marathon nog een ver-van-mijn-bed-show voor mij. Vandaag deel ik mijn redenen waarom ik (nog) geen marathon loop.

 

SNELHEID VERBETEREN.
Tot nu toe is mijn langste afstand ongeveer acht kilometer en mijn snelste pace is 5’37” op de vijf kilometer. Ik zie liever mijn pace nog een tikje sneller, maar zou ook graag met iets meer gemak een vijf of een tien kilometer willen lopen. Dit (eerste half) jaar ligt daar voor mij de focus: sneller worden.


HALVE MARATHON.

Daarnaast wil ik eerst een (aantal) halve marathons hebben gelopen, voordat ik besluit om een hele marathon te lopen. Fysiek, maar ook zeker mentaal, lijkt mij de halve marathon al een uitdaging – laat staan een hele marathon.


SHIN SPLINTS.

Gelukkig gaat het nu prima met mijn schenen, maar ik heb iets te vaak last gehad van shin splints waardoor ik toch weer rustiger aan moest doen. Hierdoor kan ik mijn trainingen toch iets minder fijn doorzetten en soms zakt de moed me een beetje in de (hardloop)schoenen. Ik zou graag progressie willen zien – wie niet – en wanneer je lekker bezig bent met je trainingen, gooit zo’n blessure weer roet in het eten. Heel frustrerend. Daarom moet ik het – denk ik – nu ook niet willen om binnen no time 42 kilometer te lopen. En het Sportrusten-programma heeft mij ook nog niet helemaal overtuigd…


AFSTUDEREN.

En mijn voornaamste reden: afstudeerjaar. Ik weet van mezelf dat ik de lat vrij hoog leg en daarom ook met de volle 100% voor mijn afstuderen wil gaan. In mijn vakgebied – zowel in het werkveld, maar zeker tijdens de studie – horen daar ook weleens korte nachtjes bij. Of soms zelfs geen nacht. Dit is natuurlijk niet bevorderlijk voor je trainingen, maar ook zeker niet voor je herstel. Ik weet gewoon als ik intensief ga trainen voor een marathon, met weinig slaap, dat die blessure er binnen no time is. Een vijf of een tien kilometer maakt het voor mij beter haalbaar om een training in te plannen of gewoon tijdens alle stress even lekker naar buiten te gaan zonder de druk van een heel marathonschema.

Of ik ooit een marathon zal lopen, sluit in niet uit. Eerst een halve marathon.. en dan zien we wel weer verder.


Loop jij dit jaar een marathon? Of ga je net zoals ik voor de kortere afstanden? Laat het me weten in de reacties hieronder, ik ben benieuwd!

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *